Αγίας Αικατερίνης, μεγάλη η χάρη της….

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Στις πρώτες τάξεις του δημοτικού η μαμά έφτιαχνε κέικ και το έφερνε στο σχολείο, κομμένο σε φετούλες και τυλιγμένο σε αλουμινόχαρτο. Αργότερα μου αγόραζαν ένα κουτί τυλιχτά γλυκάκια σοκολάτας και τα έπαιρνα μόνη μου στο σχολείο. Σε τέτοιες περιπτώσεις η δασκάλα μας έβαζε να περιφερόμαστε στην τάξη και να κερνάμε τους συμμαθητές μας. Από παιδί προβληματιζόμουν για τη γλώσσα και προσπαθούσα να καταλάβω την έννοια των λέξεων. Αυτό το «χρόνια πολλά» που αποτελούσε την υπέρτατη ευχή το άκουγα ανέκαθεν με περίσκεψη. Με κάποιο τρόπο ένιωθα πως οι άνθρωποι δεν θα έπρεπε να εύχονται «πολλά» αλλά κάτι άλλο για ο χρόνια του εορτάζοντος, αλλά δεν μπορούσα να βρω τι.

Το βράδυ της γιορτής μαζεύονταν στο σπίτι οι θείοι και τα ξαδέρφια. Μου έφερναν δώρα όπως παιδικά παραμύθια που είχα προ πολλού διαβάσει και ξεπεράσει, πουλοβεράκια κακού γούστου, κούκλες με πλαστικά μαλλιά, φρουί γλασέ σε πλαστικά κουτάκια και λουλούδια. Εκτός από τα λουλούδια, τα άλλα δώρα δεν μου άρεσαν, αλλά έπρεπε να τα παραλάβω με σεβασμό, φιλώντας το αντίστοιχο χέρι. Η μαμά κερνούσε στους άντρες κονιάκ, στις γυναίκες λικεράκι σπιτικό και στα παιδιά πορτοκαλάδα. Αυτά μαζί με τη σπιτική καρυδόπιτα και σοκολατάκια «μαργαρίτες» από σοκολατιέρες με βουκολικές παραστάσεις και λοξά ποδαράκια. Οι θείοι εύχονταν κι άλλα εκτός από τα «χρόνια πολλά», όπως «καλά μυαλά» και «καλή πρόοδο». Ρωτούσαν για την πρόοδο στο σχολείο και σχολίαζαν για το θέμα. Εγώ έπληττα θανάσιμα και περίμενα στωικά να τελειώσει το νταβαντούρι.

Αργότερα, στην εφηβεία, ήρθε η αποδόμηση των πάντων. Τα κεράσματα στο σχολείο σταμάτησαν και το δώρο των γονέων έγινε χρηματικό ποσό, με το οποίο κερνούσα τα φιλαράκια μου μετά το φροντιστήριο, σε καφετέρια στην παραλία της Θεσσαλονίκης. Εκεί δεν αισθανόμουν άβολα, κάθε άλλο, ήταν μια απρόσμενη έξοδος μέσα στην εβδομάδα και επιπλέον είχαμε λεφτά να κεραστούμε σε «κοσμοπολίτικο» περιβάλλον ζεστό νες με γάλα, όπως το πίνουν οι «μεγάλοι». Οι θείοι εξακολουθούσαν να έρχονται για επίσκεψη στο σπίτι αλλά εγώ με το πρόσχημα πως έχω φροντιστήριο δεν συμμετείχα στον οικογενειακό εορτασμό. Μόνο το βράδυ επιστρέφοντας περνούσα να μου πουν -εκτός από «χρόνια πολλά», «καλά μυαλά» και «καλή πρόοδο»- «καλή επιτυχία» στις διάφορες εξετάσεις που σηματοδοτούν την εφηβική ζωή.

Σήμερα, η αποδόμηση αφορά τους τύπους και όχι την ουσία. Τα τηλεφωνήματα με τα τυπικά χρόνια πολλά από ανθρώπους που όλο το χρόνο δεν ανταλλάσσουμε ούτε καλημέρα με φέρνουν σε αμηχανία. Νιώθω περίεργα και δεν έχω καμιά διάθεση να ρωτήσω ή να απαντήσω με λίγες φράσεις για τη δραστηριότητα ενός ολόκληρου χρόνου. Αυτό που θα ήθελα θα ήταν οι παλιές συμμαθήτριες ή οι αιωνόβιοι θείοι να με θυμηθούν μια άσχετη μέρα μέσα στη χρονιά, να με θυμηθούν για μένα και όχι για τη γιορτή, και να μου κάνουν ένα τηλεφώνημα ή απλώς να μου στείλουν τη θετική ενέργεια της σκέψης τους.

Για το λόγο αυτό κάθε Αγίας Αικατερίνης το τηλέφωνο απενεργοποιείται. Ευτυχώς σήμερα με τα μηνύματα τα φωνητικά ή ηλεκτρονικά, όσοι με θυμούνται μπορούν να εκφράσουν το ενδιαφέρον τους ή απλώς να ικανοποιήσουν το στερεότυπο χωρίς τη συμμετοχή μου. Χαίρομαι όταν ακούω μηνύματα στον τηλεφωνητή ή διαβάζω μηνύματα στο κινητό ή στο facebook αλλά ακόμη περισσότερο χαίρομαι που δεν χρειάζεται να απαντήσω…. Το ξέρω, είμαι παράξενη, ιδιόρρυθμη και μυστήρια, αλλά είναι πολύ όμορφο να νιώθω πως ακόμα κι έτσι υπάρχουν τόσοι άνθρωποι που με σκέφτονται!

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.