Τα απολιθώματα

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Κάποιες φορές παλιοί συμμαθητές ή συμφοιτητές εμφανίζονται από το πουθενά και μου τηλεφωνούν. Έρχονται διασχίζοντας χρόνια, πόλεις, χώρες, ζωές και ζητούν την κυρία Τάδε με επαγγελματική φωνή, λένε όνομα και ιδιότητα «γιατί πού να ξέρω τι έγινε από τότε…» και μόλις πω «η ίδια», χαλαρώνουν αμέσως και συνεχίζουν «Βρε Κατερινάκι…». Κι αρχίζουν να βγαίνουν λόγια που αναγνωρίζω και λόγια που δεν αναγνωρίζω , από ανθρώπους που γνωρίζω και δεν γνωρίζω. Φωνές από ένα παρελθόν που ο χρόνος το έχει παραμορφώσει και τα περισσότερα κομμάτια του έχουν χαθεί στο πέρασμα της ζωής, άλλα έχουν φωλιάσει σε κάποια μακρινή ομίχλη, άλλα έχουν ξεφτίσει σαν πολυφορεμένα ρούχα  κι άλλα έχουν αναδειχτεί με μια κρυστάλλινη καθαρότητα, σαν διατηρητέα απολιθώματα στην προθήκη ενός μουσείου.

Ποια ήταν αυτή η άγνωστη φωνή; Από πού ήρθε ταξιδεύοντας; Μα τι γυρεύουν οι ψυχές μας ταξιδεύοντας πάνω στα σαπισμένα θαλάσσια ξύλα από λιμάνι σε λιμάνι;

Τι σχέση έχει αυτή η μεσήλικη φωνή με αδύνατο αγόρι με το μουσάκι στο πολυτεχνείο ή με το κορίτσι με τη μπλε ποδιά στο τότε γυμνάσιο θηλέων; Η ζωή μας σκόρπισε στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και κληθήκαμε να δώσουμε  διαφορετικές μάχες ο καθένας, επαγγελματικές, κοινωνικές, οικογενειακές, παντρευτήκαμε, κάναμε παιδιά, χωρίσαμε, ξαναπαντρευτήκαμε, βυθιστήκαμε σε προσωπικές κρίσεις, εξαρτήσεις, αρρώστιες και πώς τα κατάφερε ο καθένας μας; Τι τον στήριξε και ζει ακόμα κι έχει τη διάθεση να πει ένα «γεια» σε κείνο το κορίτσι από το παρελθόν  που ήθελε να τα ζήσει όλα και να του συμβούν τα πάντα; Τι θυμάται κι εκείνος επιλεκτικά απ’ τη ζωή του και ποια είναι τα απολιθώματά του; Και τι θυμάται από μένα;

Όπως εγώ μπορεί να θυμάμαι το μουσάκι, το φοιτητικό του δωμάτιο, τα αμύγδαλα που μοιραζόταν όταν τα έστελνε η μάνα του από το χωριό, τις χάλια σημειώσεις του στο μάθημα, το κόκκινο μπλουζάκι της που μου είχε δανείσει στην πενθήμερη εκδρομή , το ραβασάκι που την είχα βοηθήσει να γράψει κλεισμένες στο δωμάτιό της (βλέπεις, τα κατάφερνα από τότε στα γραπτά!), τα φαγωμένα της νύχια…. Τι θυμάται κι εκείνος από μένα; Ίσως κάτι που εμένα μου έχει πλέον ξεχαστεί; Ίσως τα δικά του απολιθώματα είναι τελείως διαφορετικά από τα δικά του και τότε τι το κοινό έχουμε και με θυμάται ακόμα;

Φιλοσοφίες μεσηλίκων… Μας έπιασε όλους φαίνεται η κρίση της μέσης ηλικίας, όπου αναβιώνουμε κάποιες φορές το παρελθόν ή σκοντάφτουμε σ’ αυτό…

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.