Δεν υπάρχει «πολύ αργά» όταν είσαι είκοσι χρονώ

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Εργο της ζωγράφου Βασιλικής ΚαραμπέρηΒρίσκομαι 2 χρόνια στο εξωτερικό για σπουδές. Αρχικά κάθισα ένα εξάμηνο εδώ για τη γλώσσα, για να δώσω εξετάσεις, και πέρυσι ήμουν στον πρώτο χρόνο των σπουδών μου σε ένα καλό πανεπιστήμιο.

Στο πρώτο εξάμηνο δεν περνούσα ούτε πολύ καλά αλλά ούτε και χάλια. Γνώριζα συνέχεια κόσμο και έκανα παρέα με άτομα από διάφορες εθνικότητες. Ήμουν πολύ κλειστό άτομο και η αποδοχή που βρήκα από αυτά τα άτομα με έκανε να αλλάξω. 

Στον πρώτο χρόνο στο πανεπιστήμιο είδα τα πράγματα πολύ διαφορετικά. Ήρθα σε πιο άμεση επαφή με την ξένη κουλτούρα και τα πράγματα έγιναν πιο δύσκολα. Έχω μεγάλο θέμα με τη γλώσσα. Ενώ με το πανεπιστήμιο και τα γραπτά μου τα πηγαίνω μια χαρά, στις κοινωνικές μου επαφές δε μπορώ να ανταπεξέλθω. Προσπάθησα πάλι με φοιτητές από άλλες εθνικότητες αλλά στο πανεπιστήμιο οι περισσότεροι σχηματίζουν κλίκες με άτομα με την ίδια με αυτά εθνικότητα. .

Έλληνες δεν γνώρισα, όχι επειδή δεν ήθελα, έτυχαν διάφορα, αλλά γνωρίζω πως δεν υπάρχουν πολλοί στην ηλικία μου, οι περισσότεροι είναι μεταπτυχιακοί ή και διδακτορικοί.  Πέρασα το μεγαλύτερο μέρος της χρονιάς μέσα στο άγχος και τη στεναχώρια, διαβάζοντας πολύ και μη έχοντας ζωή.  Δεν πιστεύω ότι μπορώ να τα καταφέρω. Νιώθω αποτυχημένη. Δεν έχω όρεξη να διαβάσω, ούτε να προσπαθήσω για κάτι άλλο πλέον. Η χρονιά μου είναι χαμένη. Δε θέλω άλλο να μιλάω, να διαβάζω, να γνωρίζω ανθρώπους με αυτή τη γλώσσα… Ξεσπάω σε κλάματα με το παραμικρό. Σκέφτομαι μέχρι και αυτοκτονία.  Ή πως θέλω να τα παρατήσω και να γυρίσω Ελλάδα. 

Δεν μπορώ να αποφασίσω τι είναι καλύτερο για μένα. Πέρασα σε μια καλή σχολή στην Ελλάδα που  όμως δεν με ενδιαφέρει, ενώ εδώ σπουδάζω κάτι που με ενδιαφέρει πολύ. Και μετά από δύο χρόνια συνειδητοποίησα πως έκανα αυτό που ήθελε ο πατέρας μου, πως ποτέ δεν είχα άποψη για το τι ήθελα, και έφυγα για εξωτερικό. Πιστεύω πως είναι πολύ αργά για να γυρίσω πίσω και να κάνω μια νέα αρχή σε άλλη σχολή. Από τη μία λέω να δοκιμάσω στη σχολή που πέρασα ή κάποια ιδιωτική σχολή και να πιάσω και μια δουλειά (ελπίζοντας ότι θα βρω κάτι), από την άλλη το επαγγελματικό άνοιγμα δε θα είναι το ίδιο με αυτό που θα είχα από τη σχολή που είμαι τώρα…(θα είναι;). Φοβάμαι μη γυρίσω και κάνω “λάθος ζωής”. 

Η.

 

Βρίσκεσαι σε μια γενικότερη κατάσταση αναζήτησης για τη ζωή σου και αυτό, σε συνδυασμό με την παραμονή σου σε μια ξένη χώρα στην οποία δεν έχεις προσαρμοστεί επαρκώς, σου δημιουργεί μεγάλο άγχος.

Ας πάρουμε αρχικά το θέμα της επιλογής σπουδών. Λες πως ακολούθησες το όνειρο του πατέρα σου. Αυτό αφορά τη σχολή που πέρασες στην Ελλάδα ή τη σχολή που επέλεξες στο εξωτερικό; Λες πως αυτό που σπουδάζεις σου αρέσει. Πιστεύω πως αν κάποιος μπει στη φασαρία και στα έξοδα του εξωτερικού, πρέπει να λατρεύει αυτό που σπουδάζει. Συμβαίνει αυτό με σένα;

Σχετικά το θέμα της επαγγελματικής αποκατάστασης, η άποψή μου είναι πως πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες για αποκατάσταση έχει όποιος σπουδάζει κάτι που του ταιριάζει και το αγαπά, ανεξάρτητα από τη ζήτηση που υποθέτουμε πως μπορεί να έχει το αντίστοιχο επάγγελμα.

Η προσαρμογή μας σε μια ξένη χώρα πρέπει αρχικά να έχει ισχυρό κίνητρο. Αν αυτό υπάρχει, η κοινωνικοποίηση εξαρτάται από το ίδιο το άτομο. Δεν χρειάζεται η τέλεια γνώση της γλώσσας για να κοινωνικοποιηθείς, απλώς αυτοπεποίθηση και διάθεση επικοινωνίας. Οι κλίκες είναι ένα συνηθισμένο φαινόμενο στο φοιτητικό χώρο και γίνονται είτε με κριτήριο την εθνικότητα είτε με άλλα κριτήρια που ισχύουν και στην ίδια μας τη χώρα πχ. πολιτική τοποθέτηση. Σίγουρα υπάρχουν όμως και άτομα εκτός κλίκας και το μόνο που χρειάζεται είναι η διάθεση για να τα βρεις. Πρέπει να ψαχτείς και να βρεις τι σε εμπόδισε να το κάνεις τη δεύτερη χρονιά, ενώ την πρώτη τα πράγματα ήταν καλύτερα.

«Λάθη ζωής» και «πολύ αργά» δεν υπάρχουν στην ηλικία σου. Τη στιγμή που νιώθεις έτσι στο εξωτερικό και λες πως η φετινή σου ακαδημαϊκή χρονιά είναι χαμένη, η πρότασή μου είναι να γυρίσεις στην Ελλάδα, να ηρεμήσεις και να ψαχτείς. (Με ανησυχεί που σκέφτηκες μέχρι και την αυτοκτονία). Να κάνεις μερικές επισκέψεις σε ψυχολόγο και ένα πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού. Αν από αυτό βγει πως η σχολή στην οποία έχεις περάσει σου ταιριάζει, αρχίζεις να φοιτάς και βλέπεις πώς θα πας. Αν αυτή αποκλειστεί, αναζητάς κάποιο ιδιωτικό πανεπιστήμιο εδώ στο αντικείμενο που σε ενδιαφέρει. Τα περισσότερα ιδιωτικά πανεπιστήμια στην Ελλάδα έχουν συνεργασίες με πανεπιστήμια του εξωτερικού για μεταπτυχιακές σπουδές. Έτσι, με την εμπειρία που ήδη έχεις από το εξωτερικό, θα προσαρμοστείς εύκολα στο μέλλον ένα χρόνο για μεταπτυχιακό.

Είσαι πολύ νέα, δώσε χρόνο στον εαυτό σου. Πολλά παιδιά κάνουν δοκιμές μέχρι να αποφασίσουν πορεία ζωής και αυτό δεν είναι καμιά καταστροφή. Πριν από λίγα χρόνια έκανα πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού σε μια κοπέλα της ηλικίας σου που είχε περάσει ένα χρόνο στην Αγγλία σπουδάζοντας Διοίκηση Επιχειρήσεων επειδή αυτό είχε σπουδάσει και ο μεγάλος της αδελφός. Η κοπέλα τελικά ούτε είχε προσαρμοστεί στο εξωτερικό ούτε ήταν σίγουρη γι’ αυτό που σπούδαζε, και είχε άσχημα ψυχολογικά ξεσπάσματα. Από τη συνεργασία μας βγήκε πως της ταίριαζε η γραφιστική και αποφάσισε να σπουδάσει εδώ 3 χρόνια σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο. Όταν τέλειωσε, πήγε για μεταπτυχιακό στην Αγγλία, όπου προσαρμόστηκε θαυμάσια και μάλιστα παρέμεινε εκεί να εργαστεί.

Συζήτησε τα όλα αυτά με τους γονείς σου, που πιστεύω θα δώσουν προτεραιότητα στην ψυχική σου κατάσταση και στις επιθυμίες σου.

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.